Η Βαρκελώνη είναι πόλη δύο ημερών στην οποία ο κόσμος δίνει πέντε, και τις τρεις τελευταίες τις περνά κυρίως στην ουρά. Σαγράδα Φαμίλια, Πάρκο Γκουέλ, Γοτθική Συνοικία, μια παραλία — και μετά;
Και μετά η Καταλονία, όπου η απάντηση βρισκόταν από την αρχή. Μια μικρή περιοχή με ασυνήθιστα καλό περιφερειακό σιδηρόδρομο: μία ώρα από το Sants σε αφήνει κάπου που δεν έχει καμία σχέση με την πόλη που άφησες — ένα μοναστήρι σφηνωμένο σε βουνό από διαβρωμένο κροκαλοπαγές, μια ρωμαϊκή πρωτεύουσα στη θάλασσα, μια μεσαιωνική πόλη της οποίας η γέφυρα είναι ο λόγος που υπάρχει.
Κατά απόσταση. Οι αριθμοί μπροστά, γιατί το στενό σημείο μιας ημερήσιας εκδρομής δεν είναι ποτέ η απόσταση — είναι το τελευταίο τρένο της επιστροφής.
1. Κολόνια Γκουέλ
Το κτίριο πάνω στο οποίο ο Γκαουδί έλυσε τη Σαγράδα Φαμίλια — και σχεδόν κανείς δεν πηγαίνει. Είναι κρύπτη: η εκκλησία από πάνω δεν χτίστηκε ποτέ, κι εκείνος πέρασε δέκα χρόνια κρεμώντας ανάποδα ένα ομοίωμα από σπάγκους και βάρη για να βρει πού πάνε τα φορτία.
Οι κεκλιμένοι τούβλινοι πεσσοί, οι νευρώσεις των θόλων, τα παράθυρα σε σχήμα λουλουδιού: όλα αυτά είναι η Σαγράδα Φαμίλια σε πρόχειρο, σε μέγεθος όπου μπορείς να στέκεσαι χωρίς να έχεις κάνει ουρά για εισιτήριο.
- Η κρύπτη και το κρεμαστό ομοίωμα στο κέντρο επισκεπτών
- Ο εργατικός οικισμός γύρω, ακόμη κατοικημένος
- Τα κτίρια του εργοστασίου, βιομηχανικό modernisme στην πιο λιτή του μορφή
Καλό να ξέρεις. Το πολύ μισή μέρα, και το ευκολότερο αυτής της λίστας. Αν το εισιτήριό σου για τη Σαγράδα Φαμίλια είναι απόγευμα, αυτό είναι το πρωί.
2. Σίτζες
Δεκαεπτά παραλίες, μια ασβεστωμένη παλιά πόλη και μια εκκλησία στον βράχο ανάμεσα στα δύο της μισά. Το Σίτζες είναι παραθεριστικός τόπος εδώ και ενάμιση αιώνα και τα καταφέρνει χωρίς το μπετόν που κατέστρεψε την υπόλοιπη ισπανική ακτή.
Είναι επίσης η γκέι πρωτεύουσα της Μεσογείου από τη δεκαετία του ’70, κάτι που δίνει στην πόλη μια αυτονόητη άνεση που διαβάζεται στα μπαρ, στα μαγαζιά και στον σκέτο αριθμό των γιορτών.
- Η εκκλησία Sant Bartomeu i Santa Tecla και η θέα από κάτω
- Το Cau Ferrat, το σπίτι του ζωγράφου Ρουσινιόλ, σήμερα μουσείο
- Η Platja de Sant Sebastià, η πιο ήσυχη παραλία στον βορρά
- Το καρναβάλι τον Φεβρουάριο, αν συμπέσει
Καλό να ξέρεις. Από το Καστελδεφέλς και μετά το τρένο περνά δίπλα στους γκρεμούς — κάτσε δεξιά στο πήγαινε.
3. Μονσερράτ
Το βουνό είναι το θέμα. Το Μονσερράτ είναι μια μάζα κροκαλοπαγούς διαβρωμένη σε εκατοντάδες στρογγυλεμένα δάχτυλα, οπότε μοιάζει λιγότερο με βουνό και περισσότερο με κάτι χυτό που το άφησαν να πήξει. Από τον 11ο αιώνα μέσα του στέκει σφηνωμένη μια βενεδικτινή μονή.
Μέσα βρίσκεται η Λα Μορενέτα, η μαύρη Παναγία, και η καταλανική ταυτότητα είναι πλεγμένη μαζί της με τρόπο που δύσκολα υπερβάλλεις. Με το σωστό ωράριο, η παιδική χορωδία — μία από τις αρχαιότερες στην Ευρώπη — ψάλλει το μεσημέρι.
- Η βασιλική και η Λα Μορενέτα
- Η χορωδία Escolania, καθημερινές στη 1 μ.μ. και Κυριακές στις 12, μόνο σε σχολική περίοδο
- Το τελεφερίκ Sant Joan και μετά το μονοπάτι στην κορυφογραμμή
- Η Santa Cova, κατηφορικά με το άλλο τελεφερίκ
Καλό να ξέρεις. Τελεφερίκ ή οδοντωτός; Το τελεφερίκ είναι πιο γρήγορο και πιο θεαματικό· ο οδοντωτός περνά συχνότερα και δεν κλείνει με αέρα. Δες τον άνεμο πριν αποφασίσεις.
4. Ταραγόνα
Εδώ ήταν η Τάρακο, πρωτεύουσα της ρωμαϊκής Ισπανίας, και τα ερείπια δεν είναι περιφραγμένα σε πάρκο — είναι η πόλη. Ρωμαϊκό τείχος περνά πίσω από τον καθεδρικό, ένας ιππόδρομος περνά σε τούνελ κάτω από πλατεία, και το αμφιθέατρο κάθεται στον γκρεμό με τη θάλασσα ακριβώς από πίσω, το καλύτερα τοποθετημένο ερείπιο της Ισπανίας.
Από πάνω μια μεσαιωνική πόλη με καθεδρικό που ξεκίνησε ρωμανικός και τελείωσε γοτθικός επειδή πήρε διακόσια χρόνια, κι από κάτω μια μακριά παραλία στην οποία κατεβαίνεις με τα πόδια.
- Το αμφιθέατρο και η εκκλησία που έχτισαν αργότερα μέσα του
- Ο ρωμαϊκός ιππόδρομος, με τα τούνελ του
- Ο καθεδρικός και το κλειστό περιστύλιό του
- Το Balcó del Mediterrani, όπου οι ντόπιοι αγγίζουν το κάγκελο για γούρι
Καλό να ξέρεις. Πάρε το συνδυαστικό στον πρώτο χώρο· ισχύει για πέντε και βγαίνει από τον τρίτο.
5. Βιλαφράνκα και Πενεδές
Η χώρα της κάβα — και αρκετά κοντά ώστε να οδηγεί το τρένο. Το Σαν Σαντουρνί ντ’ Ανόια είναι το κέντρο: τα μεγάλα σπίτια έχουν τα κελάρια τους κάτω από την πόλη, χιλιόμετρα στοών σε σταθερή θερμοκρασία, και τα περισσότερα προσφέρουν ξεναγήσεις που τελειώνουν σε ένα ποτήρι.
Η Βιλαφράνκα δελ Πενεδές, ένα σταθμό πιο πέρα, είναι η πόλη της αγοράς — και η πατρίδα των castellers, των ανθρώπινων πύργων. Αν είσαι εκεί όταν προπονούνται, μείνε.
- Μια ξενάγηση σε κάβα στο Σαν Σαντουρνί — κλείσε από πριν, ειδικά το σαββατοκύριακο
- Το Vinseum, το μουσείο κρασιού στη Βιλαφράνκα
- Η αγορά του Σαββάτου στη Βιλαφράνκα
- Μια προπόνηση των castellers, αν το ημερολόγιο είναι ευγενικό
Καλό να ξέρεις. Στα κελάρια έχει 13 °C όλο τον χρόνο. Τον Αύγουστο αυτό είναι ανακούφιση· πάρε πάντως κάτι παραπάνω.
6. Χιρόνα
Σαράντα λεπτά με ταχύ τρένο, που κάνει τη Χιρόνα πιο κοντινή από κάποια προάστια της Βαρκελώνης. Αυτό που παίρνεις είναι μια μεσαιωνική τειχισμένη πόλη στο ποτάμι, με μία από τις καλύτερα διατηρημένες εβραϊκές συνοικίες της Ευρώπης και έναν καθεδρικό με κλίτος πλατύτερο από κάθε άλλο γοτθικό οπουδήποτε.
Τα τείχη περπατιούνται σε μεγάλα τμήματα, και εκείνο πάνω από την παλιά πόλη σου τα δίνει όλα μαζί.
- Το Call, η εβραϊκή συνοικία, και το μουσείο της
- Η σκάλα του καθεδρικού — ίσως τη θυμάσαι από την τηλεόραση
- Το Passeig de la Muralla, η διαδρομή πάνω στα τείχη
- Τα βαμμένα σπίτια στον Ονιάρ, από τη γέφυρα Sant Agustí
Καλό να ξέρεις. Το ταχύ κοστίζει πολλαπλάσια από το περιφερειακό και γλιτώνει μία ώρα. Κλεισμένο από πριν, είναι ελάχιστα ακριβότερο.
7. Μπεζαλού
Μια ρωμανική γέφυρα με πύργο-πύλη στη μέση, που περνά το ποτάμι προς μια κωμόπολη που δεν χρειάστηκε να αλλάξει από τον 12ο αιώνα. Το Μπεζαλού ήταν κάποτε πρωτεύουσα δικής του κομητείας, και μετά έπαψε να μετράει — το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σε μια μεσαιωνική πόλη.
Έχει επίσης μικβέ — εβραϊκό τελετουργικό λουτρό του 12ου αιώνα, ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα στην Ευρώπη, που βρέθηκε τυχαία στη δεκαετία του ’60.
- Η γέφυρα, από την απέναντι όχθη
- Το μικβέ, με ξενάγηση από το γραφείο τουρισμού
- Η μοναστηριακή εκκλησία Sant Pere
- Η κεντρική πλατεία με τις καμάρες
Καλό να ξέρεις. Συνδύασέ το με τη Χιρόνα — εκεί αλλάζεις έτσι κι αλλιώς, και το Μπεζαλού μόνο του δεν γεμίζει ακριβώς τη μέρα.
8. Τόσα δε Μαρ
Η μοναδική τειχισμένη μεσαιωνική πόλη που απέμεινε στην καταλανική ακτή, πάνω σε ακρωτήριο πάνω από μια παραλία που γλίτωσε τους πύργους που κατάπιαν την υπόλοιπη Κόστα Μπράβα.
Πέρνα την πύλη προς τη Vila Vella και ο θόρυβος σταματά. Από τον φάρο στην κορυφή βλέπεις πίσω τον κόλπο, και προς την άλλη κατεύθυνση μια ακτή από όρμους στους οποίους φτάνεις μόνο με τα πόδια ή με βάρκα.
- Τα τείχη της Vila Vella και το μονοπάτι προς τον φάρο
- Η Platja Gran και η μικρότερη Codolar, πίσω από το ακρωτήριο
- Το παράκτιο μονοπάτι βόρεια, προς το Sant Feliu
- Μια βάρκα με γυάλινο πάτο κατά μήκος των όρμων, αν η θάλασσα είναι ήρεμη
Καλό να ξέρεις. Λεωφορείο, όχι τρένο — η γραμμή δεν φτάνει σε αυτό το κομμάτι της ακτής. Το Estació del Nord είναι δέκα λεπτά με τα πόδια από την Arc de Triomf.
9. Φιγκέρες
Ο Νταλί γεννήθηκε εδώ, έχτισε το μουσείο του πάνω στο βομβαρδισμένο δημοτικό θέατρο και είναι θαμμένος κάτω από το δάπεδό του. Το κτίριο και μόνο — κόκκινο, γεμάτο ψωμάκια, στεφανωμένο με γιγάντια αυγά — θα άξιζε το τρένο.
Μέσα δεν είναι τόσο συλλογή όσο ένα τεράστιο έργο: αίθουσες που λύνονται μόνο από ένα σημείο, ταβάνι που το κοιτάς ξαπλωμένος, ένα αυτοκίνητο μέσα στο οποίο βρέχει. Το αν σου αρέσει ο Νταλί είναι σχεδόν δευτερεύον.
- Η αίθουσα Μέι Γουέστ, από το σωστό σκαλί
- Το ταβάνι του Παλατιού του Ανέμου
- Τα κοσμήματα του Νταλί στο παράρτημα — μην τα προσπεράσεις
- Το φρούριο Sant Ferran πάνω από την πόλη, από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη και σχεδόν άδειο
Καλό να ξέρεις. Κλείσε ώρα για το μουσείο. Το καλοκαίρι εξαντλείται μέρες πριν, και η πόλη δεν έχει πολλά για να σε κρατήσουν ένα απόγευμα.
10. Βικ
Μια πόλη αγοράς στην ενδοχώρα με μία από τις μεγαλύτερες πλατείες με καμάρες στην Καταλονία και μια αγορά Τρίτη και Σάββατο που γίνεται εκεί από τον 9ο αιώνα. Αυτή είναι η εκδρομή για όποιον έχει χορτάσει μνημεία.
Το Museu Episcopal είναι η έκπληξη: συλλογή πρώτης γραμμής από ρωμανικά και γοτθικά ρετάμπλ, από αυτά που σε πρωτεύουσα θα έκανες ουρά.
- Η Plaça Major σε μέρα αγοράς
- Το Museu Episcopal
- Ο καθεδρικός, για τις τοιχογραφίες του Σερτ — ζωγραφισμένες δύο φορές, γιατί η πρώτη εκδοχή κάηκε
- Η llonganissa de Vic, το αλλαντικό για το οποίο είναι γνωστή η πόλη
Καλό να ξέρεις. Πήγαινε σε μέρα αγοράς ή καθόλου. Πέμπτη είναι μια ήσυχη πόλη με καλό μουσείο· Σάββατο είναι ο λόγος να έρθεις.
11. Καρδόνα
Δύο πράγματα σε δύο λόφους. Το ένα είναι ένα κάστρο που δεν έπεσε ποτέ — το τελευταίο καταλανικό φρούριο που παραδόθηκε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, σήμερα parador με εκκλησία του 11ου αιώνα μέσα στα τείχη.
Το άλλο είναι ένα βουνό από αλάτι. Ένας διαπείρος ορυκτού άλατος ωθημένος από κάτω, που εξορύσσεται από τα ρωμαϊκά χρόνια, και μπαίνεις μέσα: τοίχοι, δάπεδο και οροφή όλα αλάτι, σε χρώματα από λευκό ως γκρι και κόκκινο.
- Η ξενάγηση στο αλατωρυχείο Vall Salina
- Η εκκλησία Sant Vicenç μέσα στο κάστρο — λομβαρδικός ρωμανικός ρυθμός, αυστηρός και τεράστιος
- Η βόλτα στα τείχη του κάστρου, για την κοιλάδα
Καλό να ξέρεις. Σε σχέση με την απόσταση, η πιο μακρά διαδρομή της λίστας, γιατί μπαίνει και λεωφορείο. Για το ορυχείο αξίζει· για το κάστρο μόνο, όχι.
12. Καλέγια δε Παλαφρουζέλ
Η Κόστα Μπράβα όπως ήταν πριν την ονομάσει κανείς έτσι: λευκά ψαράδικα σπίτια με καμάρες που βγαίνουν κατευθείαν στον βράχο, μικροί όρμοι αντί για παραλία, και κανένα κτίριο αρκετά ψηλό ώστε να ρίχνει σκιά στο νερό.
Από εδώ το camí de ronda — το παλιό μονοπάτι της ακτοφυλακής — φεύγει και προς τις δύο κατευθύνσεις κατά μήκος των γκρεμών, και το κομμάτι ως το Λιαφράνκ παίρνει είκοσι λεπτά που είναι τα καλύτερα είκοσι λεπτά αυτής της ακτής.
- Το Port Bo, το μέτωπο με τις καμάρες πάνω από το νερό
- Το camí de ronda ως το Λιαφράνκ και πιο πέρα ως το Ταμαριού
- Ο βοτανικός κήπος Cap Roig, στο ακρωτήριο
- Τα τραγούδια havaneres τον Ιούλιο, αν βοηθήσει το ημερολόγιο
Καλό να ξέρεις. Δύο ώρες λεωφορείο ανά κατεύθυνση είναι πολλές για μια μέρα. Είναι αυτό της λίστας που πραγματικά ανταμείβει μια διανυκτέρευση.
Πώς διαλέγεις αν έχεις μόνο μία μέρα
Ένα πρόχειρο ξεκαθάρισμα, με δεδομένη μία ελεύθερη μέρα:
- Αν έχεις μισή μέρα: Κολόνια Γκουέλ, ή Σίτζες.
- Αν θες τοπίο: Μονσερράτ. Τίποτε άλλο δεν μοιάζει έτσι.
- Αν θες πόλη, όχι μνημείο: Χιρόνα — σαράντα λεπτά, και μια ολόκληρη τειχισμένη πόλη.
- Αν είναι Αύγουστος: Τόσα δε Μαρ ή Καλέγια. Και τα δύο έχουν νερό και κανένα ουρές.
- Αν έχεις δει πολλές εκκλησίες τελευταία: το αλατωρυχείο της Καρδόνα, ή μια κάβα στο Πενεδές.
Πρακτικά που αξίζουν πριν φύγεις
- Ξέρε ποιος σιδηρόδρομος. Τα Rodalies (Renfe) φεύγουν από το Sants και το Passeig de Gràcia· ο FGC από την Plaça Espanya και την Plaça Catalunya. Είναι διαφορετικές εταιρείες με διαφορετικά εισιτήρια, και από αυτό εξαρτάται ποια εφαρμογή χρειάζεσαι.
- Έλεγξε την Κυριακή. Τα περιφερειακά λεωφορεία στην Καταλονία αραιώνουν πολύ την Κυριακή, και στο Μπεζαλού, την Τόσα και την Καλέγια φτάνεις μόνο με λεωφορείο.
- Τακτοποίησε τα δεδομένα πριν προσγειωθείς. Δρομολόγια λεωφορείων, κρατήσεις σε κάβες και ώρες μουσείων ζουν όλα online και αλλάζουν όλα. Μια SIM της ΕΕ κάνει περιαγωγή στην Ισπανία χωρίς χρέωση· τα υπόλοιπα όχι.
Σχεδόν όλα είναι καλύτερα πριν τις έντεκα. Το Μονσερράτ πριν τα πούλμαν, τα τείχη της Χιρόνα πριν τη ζέστη, η παλιά πόλη της Τόσα πριν γεμίσει η παραλία. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν κοστίζει τίποτα πέρα από τη διάθεση να σηκωθείς.
